Ogniwo kwantowej teleportacji energii

Dlaczego biblioteka to podpowiada

Protokół Masahiro Hotty wyprowadza energię z fragmentu pola, który jej nie ma, używając pomiaru w jednym miejscu, klasycznej wiadomości i uwarunkowanej operacji w drugim (Quantum measurement information as a key to energy extraction from local vacuums, 2008). Kazuki Ikeda uruchomił go na sześciu maszynach IBM, jednej dostępnej publicznie za darmo, i zmierzył lokalną energię schodzącą poniżej poziomu stanu podstawowego (Demonstration of Quantum Energy Teleportation on Superconducting Quantum Hardware, 2023). Nayeli Rodríguez-Briones i współpracownicy zrobili to na trzech jądrach węgla w cząsteczce kwasu krotonowego w czternaście milisekund, znacznie szybciej, niż energia mogłaby przemierzyć cząsteczkę (Experimental Activation of Strong Local Passive States with Quantum Information, 2023). Dokładna granica tego, co potrafią czysto lokalne operacje — i fakt, że klasyczne wiadomości znów otwierają drzwi — jest wyznaczona w Fundamental Limitations to Local Energy Extraction in Quantum Systems (2019), a ograniczenie odległości, które trzymało protokół w skali milimetrowej, znika po umieszczeniu ściśniętej próżni w szczelinie (Quantum energy teleportation without a limit of distance, 2014).

Eksperyment albo budowa

Zacznij na publicznym komputerze kwantowym: obwód ma sześć bramek głębokości i jest darmowy do uruchomienia. Potem zbuduj wersję fizyczną — łańcuch nadprzewodzących kubitów albo wersję z magnetycznym rezonansem jądrowym na stołowym spektrometrze — i zamień to w pytanie inżynierskie, nie demonstrację: postaw wiele ogniw równolegle, zmierz energię dostarczoną na ogniwo i zmierz całkowitą energię zużytą na pomiar, sterowanie i kanał klasyczny. Pomiarem rozstrzygającym jest stosunek energii dostarczonej na końcu odbiorczym do całkowitej energii zużytej przez całą aparaturę, jako funkcja liczby ogniw. Nikt nie oczekuje, że ten stosunek przekroczy jeden; czego nikt nie opublikował, to jak ten stosunek się skaluje, a skalowanie jest całym pytaniem inżynierskim. Wynik towarzyszący pokazuje, że ten sam protokół uruchomiony wstecz wkłada więcej energii do jednego ogniwa baterii kwantowej, niż pozwala klasyczny udział (Exceeding the maximum classical energy density in fully charged quantum batteries, 2025), co jest połową magazynowania tej samej architektury.